متون جغرافیایی به زبان فارسی
به بهانه ارتباط متون جغرافیایی با تشکیلات حکومتداری
«متون جغرافیایی به زبان فارسی» نگاشته دکترعباس احمدوند و دکترامیر مؤمنی هزاوه از سوی انتشارات مرکز نشر دانشگاهی تهران در سال 92 و در 198 صفحه منتشر شده است.
در این کتاب نویسندگان کوشیدهاند با معرفی، بررسی و شرح دشواریهای چند متن مهمتر جغرافیایی، مجموعهای منسجم در اختیار خوانندگان قرار دهند.
محققان جغرافیای اسلامی تمامی فعالیتها و آثار علمی جغرافیدانان مسلمان را در سه دوره کلی کلاسیک یا عصر مأمون، قرن سوم و چهارم، شامل مکاتب عراقی و بلخی، و نیز عصر ابوریحان بیرونی، و دوره تلفیق که مکتب شریف ادریسی در آن به اوج میرسد، خلاصه میکنند و از جغرافی دانان دورههای بعد، چون عصر عثمانی، به اجمال و اشاره سخن میگویند.
این تقسیم بندی در عین صحت، زمینهها و بذرهای جغرافی نگاری مسلمانان را چندان موردتوجه قرار نمیدهد.
کتاب در ده فصل زیر نگاشته شده است:
فصل اول- حدودالعالم من المشرق الی المغرب
فصل دوم- اشکال العالم
فصل سوم- سفرنامه ناصرخسرو
فصل چهارم- فارسنامه
فصل پنجم- نزههالقلوب
فصل ششم- مسالک و ممالک
فصل هفتم- تاریخ بیهق
فصل هشتم- تاریخ قم
فصل نهم- تاریخ بخارا
فصل دهم- جغرافیای حافظ ابرو
در هر فصل درباره مولف، جایگاه تاریخ نگارانه، جایگاه جغرافی نگارانه، جایگاه ادبی و منابع برای مطالعه بیشتر صحبت شده است .
گفتنی است کتاب متون تاریخی به زبان فارسی نوشته دکتر احمدوند و دکتر مومنی هزاوه به زودی به زیور طبع آراسته خواهد شد.
تکمله:
کتاب متون تاریخی به زبان فارسی به چاپ رسید.
