به قلم دکتر علی غفرانی(عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد/ گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی) و دکتر محسن معصومی(عضو هیئت علمی دانشگاه تهران/ گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی)

این واژه در منابع به صورتهای طَرخان ، طرخون، طلخند، طلخان ، طلخون، طُرخان ، تورخان و دَرخان ضبط شده است . در بارة ریشة این واژه اختلاف نظر وجود دارد. برخی اصل آن را سُغدی یا فارسی میانه و گروهی ترکی دانسته اند. به نوشتة کاشغری ترخان در اَرغویی (از لهجه های ترکی گروه شرقی ) به معنای «امیر» است . ظاهراً این واژه از ترکی اَرغویی / اُرگویی به زبان مغولی و عربی وارد شده است.

در دورة ساسانیان (ح 226ـ ح 652 میلادی ) به امرای ترکستان و نیز ...